Παρακολούθησα τον αγώνα Νέων Α Ο Λουτρακίου και Αγίων Θεοδώρων και ένας φίλαθλος προφανώς του Ολυμπιακού Λουτρακίου απορούσε πως είναι δυνατόν μια ομάδα που δεν μπορεί να περάσει έξω από τα γραφεία του ιστορικού Ολυμπιακού να τολμά να σκέπτεται ότι υπάρχει πιθανότητα να κερδίσει
Και αυτά τα άκουγα στις 12 η ώρα το μεσημέρι της Κυριακής
Και ήρθε η ώρα τρεις το μεσημέρι της ίδιας μέρας και ο διαιτητής Γιάννης Κακριδής και σφυρίζει την έναρξη του αγώνα Ολυμπιακού --Ισθμιακού
Και δυστυχώς για την ομάδα του Ολυμπιακού και του πρωινού σχολιαστή φιλάθλου ήταν ανύπαρκτη μια και οι περισσότεροι παίκτες του αγνοούν το άθλημα Και όταν γράφω το ρήμα αγνοώ το υπογραμμίζω.
Θα τολμούσα να γράψω ακόμα και ονόματα αλλά δεν το κάνω αφού δεν φταίνε αυτοί για την εικόνα που παρουσίασαν αλλά αυτοί που τους βάζουν για να παίξουν Γιατί την φανέλα αυτή έπρεπε να τους πουν την έχουν φορέσει μεγάλα ονόματα και δεν πρέπει να τα μειώνουν με αυτές τις εμφανίσεις που θύμιζαν ποδόσφαιρο της εποχής της ποτοαπαγόρευσης. Κάποιοι απ αυτούς καλό θα είναι να δηλώσουν αδυναμία συνέχισης Και θα είναι ότι το καλύτερο και γι αυτούς αλλά και για την ομάδα
Και ερχόμαστε στο θέμα του προπονητή που ή μας κάνει που σημαίνει σταματούν οι φωνές από τον πάγκο. Ή δεν μας κάνει και του δείχνουμε την πόρτα.Οι άλλες λύσεις ( να φωνάζουν οι προπονητές ως χορωδία) γελοιοποιούνται οι πάντες (διοίκηση --ποδοσφαιριστές και φιλάθλους )
Και ερχόμαστε στον Ισθμιακό που είναι μια ομάδα για την οποία οι φίλαθλοι και όχι οι οπαδοί των άλλων ομάδων τους καμαρώνουν.
Και δεν είναι μικρό πράγμα μια ομάδα που στο πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος στο πάγκο των αναπληρωματικών να έχει μόνο δυο παίκτες.
Απλά τα πράγματα Έχουν βρει ένα προπονητή που πιστεύει σε τρία πράγματα Δουλειά αξιοκρατία και πειθαρχία. Και αυτός ο προπονητής ονομάζεται Παντελής Κολλιάκος που μπορεί να μη φόρεσε την φανέλα της Εθνικής ποδοσφαιρικής ομάδας αν και το άξιζε αλλά ως προπονητής θα ανέβει πολύ ψηλά.
